Tükenmişlik

1

Hayat ne zaman düşsek kaldırıyor bizi. Yeniden diyor, yapabilirsin, sende o güç var. Zor değil, yeter ki iste, sabret. Ama biz kendimizi yerden yere vurmak, hiçbir işimizi beğenmemek konusunda oldukça iyiyiz. Çünkü biz kimiz ki ? Bizim ezileni oynamaya, sanki dünyanın bütün yükü bizim omzumuzda imiş gibi davranmaya ihtiyacımız var değil mi? Hayır arkadaşım, öyle değil, tek zorlanan biz değiliz, hayatta büyük taşlara takılıp düşen sadece sen değilsin, inan ki düşüyor hep insan. Hem de ne kuyulara, ne karanlıklara…

Acizi oynamak istiyorsan oyna, dünya hiçbir şey kaybetmez, güneş yeniden doğar, ay yine tepemize dikilir umarsızca. Çiçekler büyür, çocuklar okula başlar, sen kendini kapamış iken. 4 mevsim geçer de fark edemezsin çevreni. Çünkü sen düştün ve bunu dibine kadar yaşamalısın. Acını, üzüntünü sanki dünyanın sonuymuş gibi sunmalısın. Çevrendekiler bir şeyler yapmaya çalışırken; ‘Yoruldum, dokunmayın bana!’ demelisin. Anca böyle üstesinden geleceğini mi düşünüyorsun? Anca böyle mi geçeceğini öğrettiler sana? Yanlış öğrenmişsin, yanlış öğretmişler. Büyütmemeyi öğrenmeliydin dünyalık şeyleri. Her saate sıkı sıkı sarılmalı idin. İsyanda değil de imtihanda olduğunu hatırlamalı idin. Üzüntülerinin incir çekirdeğini bile doldurmayacağını sana yıllar mı öğretecek sadece? İstiyorsan yaşlanmayı bu şekilde. Yaşa o zaman. Tabi buna kim yaşamak derse, yaşamanın tanımı böyle yapılırsa. Seneler geçer ömründen ve fark edersin o zaman. Allah seni bırakmaz kardeşim asla bırakmaz. Sana zaman verir tefekkür etmen, kalkman için. Anlayamazsan da ömründen götürür. ‘Ah keşke öyle yapmasaydım.’ dediğin seneleri götürür. Sonunda anlarsın da geç olur, üzülürsün. Bazı şeyleri değiştirmek çok zor olur o zaman. Mutsuz geçen senelerine mi yoksa bir uğur uğruna savaşmadan geçirdiğin zamana mı yanarsın bilemezsin o vakit. Ben öyle olmanı istemem. Ne senin ne kendimin. Bir şeyler uğruna savaşılan, denenen bir yaşam isterim ben. Tefekkürün gücünü anlamış bir yaşam isterim, emek vererek yapılan işlerin lezzetini isterim. Az ama dolu dolu bir yaşam isterim. Her gün değiştiğim, gözümün içinin parladığı bir yaşam. Anca öyle yaşanmaya değer bir şeyler bırakmış oluruz arkamızda. Gelenlere örnek oluruz, çabalarımızın meyvesini görürüz. Şimdi düşme, dövünme vakti hiç değil. Her gün değil, her saniye yeni başlangıçlarına tanıklık etsin. Çabanla, emeğinle yaşanmış bir hayatın tadını başka hangi hayat verebilir ki?

Share

1 YORUM

  1. Acizi oynamak istiyorsan oyna, dünya hiçbir şey kaybetmez, güneş yeniden doğar, ay yine tepemize dikilir umarsızca. Çiçekler büyür, çocuklar okula başlar, sen kendini kapamış iken. 4 mevsim geçer de fark edemezsin çevreni…
    ?

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here