Sonbahar

1
79

 Bir nedene bağlamak zorunda değiliz ki ceplerimizde kalan son umut kırıntılarını. Nedensizce sevmek lazım bazı şeyleri. Oje kokusunu neden sever insan mesela? Kapağını açtığında burnuna dolan kesif koku çarpık bir sırıtma bırakıyorsa yüzünde bunun bir nedeni yoktur. Camın önünde her sabah suladığın topraktan bir çiçek hediye etmişsen bütün sokağa, bunun bir nedeni olmamalı. Güzel olduğu ya da güzel koktuğu için değil, çiçek olduğu için seviyor sundur onu. Bir ağaç gölgesinde uzanıp seyrediyorsan bulutların gökte ki raksını, yaşadığın için değil: yaşamayı sevdiğin için. O ağaçtan kopup yüzüne düşen yaprak gülümsetiyorsa seni sonbaharda, sonbaharın buruk hüznü değil içinde ki umut kırıntısıdır. Sonbahar hep hüzün hediye etmez biz fanilere.

 

Kimileri için yeni başlangıçların kapılarını aralar çoğu zaman. Gidenler hep sonbaharda gitmez mesela. Gidiyorlarsa da arkalarından el sallama cesaretini bulacağın nadir mevsimlerdendir sonbahar. Ağaçların soyunduğu, çiçeklerin saklandığı bu aylar terk edilmenin acısını dindirir sana. Çünkü yalnız hissetmezsin, yapraklarda ağaçları terk eder, çiçekler toprağı. Sonbahar yalnız insanların umudu olan mevsimdir. Yaprak düşer umut yeşerir ağacın kuru dalında. Ayağını değdiğinde çatırdayan yapraklar ölüm gibidir biraz. Narin kuru yaprakların ölümü senden olur. Sonbahar da herkes katildir biraz. Kimi yaprakları öldürür kimi ağaçları. Kimi de sevdiklerini içinde. Sonbahar da mezarcıdır herkes, kimi yüreğine kazar o derin çukuru kimi toprağa.

Tozlu rafların kurcalanma sebebidir sonbahar. Yıpranmış fotoğrafların, eski mektupların, kuru çiçeklerin kaldırıldığı kutudan çıkma zamanıdır. Pencerenin pervazına tüneyip, perdeleri açıp sonuna kadar turuncu ve yeşilin, kahverengiye çalan aşkını seyre dalmaktır sonbahar. Yine aynı camın önünde; üzerinde ki ince kazağın kollarını ellerine kadar çekip, dumanı tüten kahveyi soğumaya bırakmaktır maziyi yad ederken. Geçmiş sonbaharda bugündür, gelecekse yarında görünen puslu bir umut.

   Islatmayan yağmurlara gebedir sonbahar. Güneş tepedeyken yüzüne düşen damlalar ıslatmaz seni, gülümsetir. Yağmurları bile seversin sonbaharda. Görülenin aksine ağlatmaz, gülümsetir sonbahar. Umutları aşılar yüreğine, sevmeyi de terk etmeyi de öğretir sonbahar.

 

   Bir sonbahar kadar tebessüm hediye edebildiysem sana, okumayı hiç bırakma.

                                                                                                                                                                Bir Yazar.

 

You may also like

Share

1 YORUM

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here