Son Kez Sarılmak

0
Son Kez Sarılmak

Son Kez Sarılmak, Sarsılmak

  Son kez nefes alıyormuş gibi sarılırsın bazen hayata. Oysaki aldığın ilk nefeste çok yakmıştır canını. Ciğerine dolduğu an ilk nefesin, içindeki boşluk dolmuştur sen fark etmeden. İnsanlarda böyledir işte. Belki bir günde bir elin on parmağından daha fazla insan girer hayatına. Kimileri sessiz olup geldiği gibi gider kimileri de tüm gürültüleriyle hayatında bir yer edinmek için çabalarlar. Benzer uğraşlardır bunlar. Sen de doğduğunda cılız bedeninle dünyada bir yere sahip olmak için çekmiyor musun ciğerine o nefesi. Yakıyor ama yaşadığını anlıyorlar. Var olduğunu kanıtlıyorsun onlara. Bu büyük bir vadide tüm yeşilliğin içinde ihtişamıyla, dik duran başıyla, oraya sürgün edilmiş bir papatya olmak gibi. Aslında güçsüz olduğun aşikar ama sen bunu kabullenmek yerine yeşile inat rüzgarları çalıyorsun vadiden. Tutunuyorsun ana bildiğin toprağa. Destek istiyorsun. Şu kocaman dünyada durabileceğin bir yer istiyorsun toprak anadan. Toprak sana veriyor içinde bir boşluk. Peki ya sen insanlara veriyor musun hayatından bir parça. Ya da ben? Ben veriyor muyum insanlara hayatımda bir yer?

Sonbahar da ağacın düşmeden yaprağa verdiği son nefes gibi. Son bir kez sarılır ağacın dalına yaprak, bir rüzgar gelir o sırada ve bir vedaya bile yer bırakmadan koparır yaprağı ağaçtan. Ağaçla bir bütün olan yaprak artık toprağa karışmak üzere çürümeye yüz tutar. Biz de böyle çıkarırız bazı insanları hayatımızdan. Kimi zaman ayrılığın rüzgarının arkasına sığınırsın, kimi zaman terk etmenin yarattığı depremin içinde bir boşluğa bırakırsın kendini. Sarsılırsın, sarsarsın ama olmak için geç olur.

Bir Yazar.

Son Kez Sarılmak

Bu Yazıyı Okuyanlar Bunları da Okudu . . .

Share
Web sitemizden yazı kopyalayıp, başka platformlarda yayınlamak telif suçu kapsamında cezalandırılacaktır. Web Sitemize Hoş Geldiniz.Twitter Takip Edilesi Hesaplar >> @tarihnedio , @SerhatOner24

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here