Sessiz Kayboluş

0

SESSİZ KAYBOLUŞ

Dokunma, sessiz bedenime, uzun yollar da gider hayat denen kör olmuş beden. Vurulmuş sanki kalbinden, kurulmuş kalbine bir yabancı. Yaralı bu bedenler hasreti ile yanıp küle bakan hisler.

Canını kaybetmiş ufukların da, dalmış gitmiş kendinde. Dolanmış sanki ayaklarına geleceği, seni nasıl unutalım geçmeyen. Kalmış sanki yolumun ortasında, kör sokaktayım gibi geri dönüşüm kapalı, bu son mu ?

Devam eden bir hayat var, görmeyenler bizleriz, ki bunu hayattan saymayan var. Hep şikayet! Güçlü olmak bedenini yormaz ruhuna güç veren başkası değil ki veya hissettiğin duygular, hiç biri kendin varken bunları gerek görmek.!

Çok şey yaşanacak ve unutulacak bazıları seni de götürmek isteyecek lakin durmasını, durdurmasını bil. Bazen sığınmak istersin her yere, unutma her şeyin bir sonu var. Umut yenileme, çabala. Umut bağlama uygula.

Zaman geçecek. Sende biteceksin, lakin kalkmasını hayal etme, kalk! Ve bazen de uzaktan bakarsın kendine başkasını görmek, dinlemek ister gibi. Başkasına nazaran azarlasın kendini yapma.

Seni yalnızken sadece sen anlarsın, kendi yanlızlığını keşfet başkasının yalnızlığını yaşama. O yalnızlık dolduğu zaman sen yine kendi yalnızlığın ile kalırsın.

Bazı bazı saatler vardır düşüncelere daldığın, karanlık kuyularda unutulduğun an vardır, kendini unutma. Uçurum gibi sevmek var, bir adım atar düşersin, geri adım atmak aklına dahi meşgul etmez.

Zaman seni korumaz sonu saklama, kendini saklama sevdanı baş ucunda tutma, çöker kalırsın başında. Ateşler içinde kıvrınan bir hayat var altında kaynayan bir yaşam, hiç biri memnun değil ve kısık sesle haykırışlar var.

Bunlar hiç hoş değil, ben duyuyorum bazı sesleri görenim yok duyanın yok. Ne desem bazıları dinlemek istemez, ne deseler hep dilerim. Hep; diledim, gördüm, yaşadım, göğüs gerdim, kimin için? Bu olanlar ne için? Senden kopardıklarını görecek kadar mücadelen yok.

Share

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here