Sende ki Ben

0
13

   Okurken Bir Merhaba’nın Hatırı Kalmasın Dudaklarınızda.  Merhaba Değerli Okuyucu; Bu Senin Gözlerinin Okuduğu, Benim Kalemimin Yazdığı İlk Yazı. Daha Nicelerinde Buluşmak Dileğiyle.

   Bir kahveydim belki de ‘soğumaya’ bırakılan. Güzel bir hevesle hazırlanıp, sadece bir yudum aldıktan sonra masanın üzerindeki kağıtların başucunda ‘yalnızlığa terk edilen’ o bardaktım belki de.

   Kalemin bittiği sırada ‘değeri kalmayan’ o kağıttım masanın ucunda duran. Bir rüzgar gelip pencereden uçurunca beni masanın altına, tamamen unutuldum.

   Beş kalemin içinde mürekkebi bitmiş olan fakat atılmak istemeyen o kalemdim. Çok sevilen, kırılınca küsen.

   Yağmurun ıslattığı o parlak şemsiyelerden biriydim çok beğenilen. Su geçirmeye başladığı takdirde çöpü boylayan.

   Ağacından ayrılmak istemeyen ama ölmesine ramak kalmış o yaralı yapraktım. Bir rüzgardı katilim.    

   Kafanın içinden atmak istediğin fakat atamadığın o buruk anıydım. Kimi zamanlar eline makas alıp beynini deşmek istediğin benim yüzümden.

   Pencerenin önündeki solmak üzere olan çiçektim. Her gün görüp bir yudum su vermediğin. Oysa ben her gün doğumunda seni izlerdim. Gülüşüne gülerdim. Bir çiçektim belki ama seni bir insandan daha çok severdim.

   Panoya astığın yapışkanlı kağıtlardan üzerinde en önemli not yazan bendim, fakat yaramaz kardeşin yırtıp attığı da bendim.

   Giydiğin ceketin bir düğmesiydim belki de sadece, ellerin bana dokunsun diye. Taktığın şapkanın alnını kaşındıran etiketiydim varlığımı hatırla diye. İki parmağına aynı anda giydiğin o eldivendim, yüzüne sıcak bir tebessüm hediye eden. Belki de boynunu saran atkıydım bu soğuk mevsimde, bir kez değil her soğuk günde sarmak için seni.

 

   Ben senin her şeyin olmak isteyen ufak bir kız çocuğuydum aslında sadece. Kapının önünde bekleyip zile boyu yetmediği için çalmayan o minik kızdım. Sen içeride nefes alıp verirken kapıya kulağını yaslayıp seni dinleyen o yaramaz kız çocuğuydum. Soğuklar gelince tek hayali sana sarılıp, güzel bir uyku uyumak olan koca bir bebektim. Güldüğünde istemeden gülümseyen, üzgün olduğunda gözleri dolan bir aşıktım. Aşık olmanın tanımını seninle öğrenen ilkokul çocuğu gibiydim. Çocukluk anılarımdın, ilk aşkım. Sen benim çocukluğumdun adam. Şimdi ise büyümek zorunda bırakıldım.

   Şimdi sana sorarım aslında sende ki ben kimdi?

 

   Bir kalabalık yalnızlık içinde, kalbine soruyorsan eğer böyle; kim olduğunu öğrenmek için aşkının sesini dinle.

Bir Yazar.

You may also like

Share

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here