Sen Aslında Bu Kişi Değilsin

0

Doğum.. Yaşam.. Ölüm.. Hayatın döngüsü bu işte. Bedeninden masumluğun damla damla aktığı o bebeklik döneminde, dünyanın en tatlı varlığı sensin. Büyüdükçe içine dolan ego, beğenilme isteği, ön planda olma isteği tüm masumluğunu kaybettiriyor sana. İçindeki masumca düşünceler bir bir kayboluyor işte. Sonra sadece bu dünyada sen varmışsın ve sen en büyükmüşsün hissi tüm bedenini kaplıyor. Nerede şimdi o masumca düşünceler ? Neden attın onları aklından, kalbinden ? Ya da dur, en önemlisi neden böyle bir insan olmayı seçtin ? Sence çok mu güzel bir şey bu? Bir gün ya elindeki her şeyi kaybedersen ? Ne yaparım diye düşünmedim mi hiç ? Kendini insanlardan yüksekte görmek mi sence mutluluk ! Seni mutlu eden şey, tam anlamıyla pohpohlanmak mı ? Evet, her insan övülmeyi, ilgi görmeyi sever ama sen bu işi çevredeki insanları küçük görme, onları kırma ve yakınındaki kişileri kendinden uzaklaştırma boyutuna kadar getiriyorsun. Aslında hiç mutlu değilsin değil mi ? Neden hemen büyümeyi tercih ettin ki ! Bak etrafına, senin  kadar gözü yüksekte olmayan, başkasını küçük düşürmeyen insanlar ne kadar mutlu.

Bu dünyada sorumluluk sahibi olmak zorundasın, başarılı bir insan da olmalısın tabii ama önemli olan o kademeye nasıl geldiğin ve de yanındaki kişilere nasıl davrandığın. Baksana etrafına birazcık, kaldı mı seni sadece sen olduğun için seven ? Ah be gözlerinden masumluk ışıklarının fışkırdığı, çocukluk zamanlarında en küçücük bir söze ya da babanın akşam eve geldiğinde cebinden çıkardığı çikolataya mutlu olan sen. Ne oldu sana ? Her şey para mı ya da her şey popüler olmak mı ? Biraz düşünsene. Etrafında kimse kalmayınca o paraları ne yapacaksın ? Haydi kalk, kendine gel. Şeytanın kalbine yerleştirdiği o kara dumana nefesinin yettiği kadar üfle ve dağıt onları. Kalbinde güneş açsın, çocuk sesleri ve kuş cıvıltıları çınlasın yüreğinde. Evet başarılı ol ama benliğini, hayatını, çevredekileri kaybetme.

Share

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here