Sana Beş Kala

0

Her şeye geç kaldım…

Bir sana yetişmeye çalıştım ona da yarım kaldım. Sana beş kala elimi uzattım ancak yakalayamadım. Her şeye, herkese en çokta kendime geç kaldım. Sana beş kala yollar kapandı.

Sana doğru attığım adımın sonu çıkmaz sokağa açıldı. İnsan her hale giriyormuş yaşarken ölünce.
Umut çiçekleri yeşermiyormuş insanın sevdiğinden ayrı düşünce.

Arkandan seslendim duymadın bile!
Koştum yetişemedim ardından, günlerce.

Kalbini kapatmıştın bana bir kere.

Evet geç kalmıştım sana işte.

Geç kalışımın ardından günlerce kendimi sorgulamış, kendime kızmıştım. Çığlık çığlığa susmuştum günlerce.

Hüzün Karası

Bu gün yine konun açıldı,
Eh biraz üzüldüm tabi.
Hani içimde yanmadı değil.
Sevgini sildim her şeyi sildim de,
Verdiğim değerin pişmanlığını,
Yok edemedim.

Ciğerimde yanmadı değil,
Ama her şey geçiyormuş,
Aldığın nefes tükeniyor.
Sanıyormuşsun da,
Boğazın da düğüm düğüm,
İdare ettiriyormuş.

Ne zormuş gram gram,
Nefes alarak yaşamak,
Çürümüş bir kalp,
Çarpmıyormuş,
İnsan ölmeden.
Soluksuz da kalıyormuş,
Kalp ölmeden de duruyormuş.

Meğer aşk olmadan,
insan hiç bir işe yaramıyormuş,
İnsanı mutlu yapan,
üç harften ibaret,
bir duyguda saklıymış.

 

Gem vuruyorum duygularıma, avuçlarımda bir dize şiir ile kalakalmıştım. Cümleler, sözcüler düğümlenmişti yutkunamamıştım. Gidişine ardından sessizce bakabilmiştim, akmıyordu zaman. Gidişinin ardından yas ilan etmiştim. Sana beş kala donmuştu zaman. Çaresiz, boynu bükük kalakalmıştım susmakla yetinmiştim.

Günler su misali akıp geçiyor yüreğimde açtığın yaralar bir türlü kabuk bağlamıyor.
“Ben sana geç kaldım, sen bana erken” ne güzel bir şarkı sözü, sen ve ben için can bulmuş bir dizeydi adeta.
Elimi sana doğru uzatıyorum bir adım atsam kavuşacağım. Bir adım yakınken, kilometrelerce uzaksın.
Sevdayken bana imkansızlaşıyordun.  Bir kara sevdanın pençesinde can veriyordum.

Beni unutmuşsun artık sevmiyormuşsun öyle yazmışsın. Belki de hiç sevmemiştin ben yıllarca kendimi kandırmıştım.
Kendimi yıllarca hiç yere esaret yaşatmışım. Bir matem havasını kedimi müebbet yapılmışım.

Artık senin yasını tutmuyorum, senin için üzülmüyorum !

Sana beş kala donan zamanın akmasına müsaade ediyorum. Bu gün senden vazgeçiyorum. Üşenmeden tek tek yüreğime motif motif işlemediğim sevgini siliyorum.
Sindiğin her hücremi bertaraf ediyorum.

Seninle olan her bir anıyı sonsuza kadar yok ediyorum. Senin ile başlayıp benimle bitmeyen her cümleyi yakıp yıkıyorum. Sana beş kala tükenen her umudumu artık yeniden yazıyorum. Bu gün seni hayatımdan çıkarıyorum. Hoşça kalama sevgili. Bu kelimeye bile layık görmüyorum seni. Hoyratça kullandığın bu sevgiyi bir daha bulamayacaksın sevgili.

Her bir terk ediş yeni bir başlangıcın temeli. Sana beş kala vazgeçiyorum…

Körü körüne kimseye bağlanmayın. Kimseye de haddinden fazla değer vermeyin sizi yakıp yıkmasına müsaade etmeyin. Sizi varlığı ile mutlu etmeyeni, yokluğunuzla terbiye edin . Hiç bir acının yeri kalıcı değildir unutmayın.

Share

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here