Radyum E Nedir ?

0

Radyum E Nedir?

Radyum, atom numarası 88 ve sembolü Ra olan kimyasal bir elementtir. Periyodik cetvelin 2. gruptaki alkali toprak metalleri olarak bilinen altıncı elementidir. Radyum, bilinen en ağır alkali toprak metalidir ve grubunun tek radyoaktif üyesidir. Fiziksel ve kimyasal özellikleri Baryuma benzemektedir. Radyum, 202’den 234’e kadar kütle sayılarıyla bilinen 33 izotopa sahiptir: hepsi radyoaktiftir. Yeni hazırlandığında, saf metal parlak beyazdır, ancak havaya maruz kaldığında kararır. Uranyum cevherlerinde az miktarda bulunur. En istikrarlı izotopu Ra-226’nın yarı ömrü 1.602 yıl ve radyoaktif olan Radon gazına dönüşür.

Tarihsel olarak Radyumun radyoaktif bozunma ürünleri, Radyum A, B, C ve benzeri olarak etiketlenmiştir. Bunlar şimdi diğer elementlerin izotopları olarak tanınmaktadır.

Radyum E, polonyuma dönüşmeden önce radyum parçalanmasının yedinci ve son aşamasıdır. Radyum E nin izotopu Bizmuttur,  210Bi.

Molekul formulu: Bi

Molekul Ağırlığı: 209.984 g/mol

Diğer Kimyasal isimleri:

➡ Bismuth-210

➡ 210Bi

➡ Bismuth, isotope of mass 210

➡ Radium E

➡ AC1O3HBA

➡ 14331-79-4

➡ IN011076

 

Radyum E Nasıl Keşfedildi?

4 Şubat 1936’da Radyum E sentetik olarak üretilen ilk radyoaktif element oldu. Bizmut 10-Mev doteryumlarla bombardıman edildiğinde Radyum E ve Radyum F oluştuğu gösterilmiştir.( M. Cork, J. Halpern, ve H. Tatel,Phys. Rev. 57, 371 – Basim 1 Mart 1940)

 

 Radyoaktif Element Nedir?

Radyioaktif elementin cekirdegindeki alfa parçacıkları, beta parcacıkları veya gamma ışınlarını yayarak parçalanabilinir. Atom numarası 83’ten büyük olan tüm elementler radyoaktiftir. Doğal olarak oluşan radyoaktif elementler arasında Radyum, Toryum ve Uranyum bulunur. Doğada bulunmayan çeşitli radyoaktif elementler, bir siklotronda atomaltı partikülleri olan kararlı elementlerin bombardımanıyla üretilmiştir.

8 nötronlu karbon atomu (tahmin edersiniz – karbon-14) kararlı değildir. Bu atom çok fazla enerjiye sahip olduğu için radyoaktif, böylece kararsız hale geliyor. Bir süre sonra ekstra enerji, dengesiz atomdan arınmış olacaktir. Bu işleme radyoaktif bozunma denir. Yeterli enerji serbest bırakıldıktan sonra atom düzgün bir hale geri döner ve artık radyoaktif değildir. Tüm radyoaktif maddeler, aynı oranda değil, sonunda bozunur.

 

Radyoaktif Tarihçesi (Kim, Ne Zaman Keşfetti?)

Çoğu kişi radyoaktif malzemeleri zararlı, insan yapımı malzemeler olarak düşünür ancak tam tersi doğrudur. Aslında, çoğu radyoaktif madde doğal ortamda bulunur ve insanlardan çok daha uzun süre var olur.

Bazı radyoaktivite türleri dünyada doğal olarak bulunur. Birkaç türün elementlerin yaşına kıyasla (yaklaşık 6 × 109 yıl) yarı ömrü vardır, böylece yıldızlarda oluştuktan sonra bozunmazlar. Bunların arasında uranyum-238, uranyum-235 ve toryum-232 sayılabilir. Ayrıca, potasyum-40 ışınları vücudun dokusundaki potasyum içine girdiğinde iritasyona neden olur. Daha az önem taşıyanlarsa: Beta yayıcı Vanadyum-50, Rubidyum-87, Indiyum-115, Tellür-123, Lantan-138, Lutetiyum-176 ve Renyum-187. Alfa yayıcı Seryum-142, Neodimyum-144, Samaryum- 147, Gadolinyum-152, Disporsiyum-156, Hafniyum-174, Platin-190 ve Kurşun-204’ü içerir.

 Radyum; Polonya ve Fransız kimyager olan, Marie Sklodowska-Curie ve kocası Pierre Curie tarafından 21 Aralık 1898’de Bohemia’da (bugun Çek Cumhuriyeti olarak bilinir) bir Uranyum minerali (pitchblende) örneğinde keşfedildi. Daha önceki çalısmalarında mineral araştırırken Curies, Uranyumu çıkardığında geri kalan maddenin hala radyoaktif olduğunu buldu. 1820 yılı Temmuz ayında Bizmuta benzeyen bir elementi pitchblende’den ayırdıklarında Polonyumu kesfetmislerdi. Daha sonra çoğunlukla iki bileşenden oluşan bir radyoaktif karışımı ayrıştırdıklarında bir bileşeni parlak yeşil bir alev rengi veren Baryum bileşikleri diğer bileşeni daha önce hiç belgelenmemiş olan bilinmeyen karmin spektral çizgileri veren radyoaktif bileşiklerdi. Curries, radyoaktif bileşiklerin Baryum bileşiklerine çok benzediğini, ancak bunların daha çözünmez olduğunu buldu. Bu, Curies’in radyoaktif bileşiklerin ayrılmasını ve onlarda yeni bir element keşfetmesini mümkün kıldı. Curies keşiflerini 26 Aralık 1898’de Fransız Bilimler Akademisine ilan etti. Radyumun adlandırılması, Modern Latince’de radius (ışın)’dan ortaya çıkmıştır. Radyoaktivite için ortak tarihsel birim, Curie, 226Ra’nın radyoaktivitesine dayanmaktadır. Bir Hollandalı tarihçi olan Peter van der Krogt’a göre, elementin neden”Radyus” veya “Işın” olarak adlandırıldığını, yeni elementten çıkan radyasyon Uranyumdan gelen radyasyondan yaklaşık 3 milyon kat daha büyük olmasına bağlamıştır. Royal Society of Chemistry’e göre, Curies yaklaşık 10 ton pitchblend’den yaklaşık 1 miligram Radyum çıkarabildi. Radyumla yaptığı çalışmalardan dolayı Marie Curie, Biyografi kitabina göre fizikte Nobel Ödülü alan ilk kadın oldu (1903) ve iki Nobel Ödülü kazanan ilk bilim adamıydı (1911’de ikinci).

 

Radyoaktifin Özellikleri Nelerdir?

Nükleus bir nötron kaybettiğinde enerji verir ve bunun radyoaktif olduğu söylenir. Radyoaktivite, bir atomun çekirdeğindeki değişikliklerden kaynaklanan enerji ve maddenin salınmasıdır.

Alfa, Beta, Gama Işınları:

Radyoaktif elementler tarafından yayılan ekstra enerji veya radyasyon, üç farklı türde olur: Alfa, Beta ve Gama.

Alfa ışınımı, pozitif yüklü alfa parçacıkları akışıdır. Onlar oldukça büyük olup bu da giysiler ve kağıt gibi malzemelerden geçmeleri zordur.

Beta ışınımı, negatif yüklü beta parçacıkları akışıdır. Bu parçacıklar, giysiler gibi malzemelere daha kolay nüfuz edebilir ve hücrelerinize zarar verebilecekleri derinize bile girebilirler. Ancak alüminyum gibi daha yoğun malzemelerle tıkanabilirler.

Gamma radyasyonu yüksek frekanslı elektromanyetik radyasyondur. Gama ışınlarının şarjı olmaz ama çok miktarda enerjileri vardır; Görünür ışıktan veya X ışınlarından bile daha fazla enerjileri vardir. Bu nedenle, çoğu materyali doğruca geçebilirler ve onları oldukça tehlikeli hale getirirler. Ancak, kurşun gibi çok yoğun malzemelere nüfuz edemezler; bu nedenle, bir hastanede veya laboratuardaki korunma için ön yelek verilir.

Çoğu kişi radyoaktif malzemeleri zararlı, insan yapımı malzemeler olarak düşünür ancak tam tersi doğrudur. Aslında, çoğu radyoaktif madde doğal ortamda bulunur ve insanlardan çok daha uzun süre var olur.

 

Radyoaktifin Uygulama Alanları:

Lüminesan boya: Radium eskiden saatler, nükleer paneller, uçak anahtarı, saatler ve enstrüman kadranı için kendinden ışıklı boyalarda kullanılmıştır. Radyum boya kullanan tipik bir kendinden ışıklı saat, yaklaşık 1 mikrogram radyum içerir. 1960’lardan itibaren radyum boya kullanımı bırakıldı.

 

Ticari kullanım: Radyum bir zamanlar diş macunu, saç kremleri ve hatta besin maddeleri gibi diş hekimliği ürünleri olduğu düşünülen tedavi edici güçleri nedeniyle katkı maddesi olmuştur. Ciddi sağlık üzerindeki olumsuz etkileri olabileceği keşfedildikten sonra birçok ülkede otoriteler tarafından yasaklandı.

 

Tıbbi kullanım: Radyum (genellikle Radyum Klorür veya Radyum Bromür şeklinde), Radon gazı üretmek için tıpta kullanılmıştır ve bu da bir kanser tedavisi olarak kullanılmıştır; Örneğin, bu Radon kaynaklarının birçoğu Kanada’da 1920 ve 1930’larda kullanıldı. Bununla birlikte, 1900’lerin başında kullanılan birçok tedavi Radyum Bromürün neden olduğu zararlı etkiler nedeniyle artık kullanılmamaktadır. Bu etkilerin bazı örnekleri anemi, kanser ve genetik mutasyonlardır. Daha az maliyetli ve daha büyük miktarlarda bulunan 60Co gibi daha güvenli gama yayıcıları, günümüzde radyumun bu uygulamadaki tarihsel kullanımını değiştirmek için kullanılmaktadır

Günümüzde, bu eski uygulamalar artık geçerli değildir çünkü radyumun toksisitesi bundan böyle bilinmektedir ve radyolüminesan cihazlarda bunun yerine daha az tehlikeli izotoplar kullanılmaktadır. Radyoizotoplar, teşhis ve terapide geniş kullanım bulmuşlardır ve bu, nükleer tıp adı verilen hızla büyüyen bir alanı doğurmuştur. Bu radyoaktif izotoplar, bazı tanı yöntemlerinde izleyici olarak etkili oldukları kanıtlanmıştır.

 

Modern uygulamaları: Radyumun birkaç pratik kullanımının bazıları radyoaktif özelliklerinden türemiştir. Daha yakın zamanda keşfedilen radyoizotoplar, Kobalt-60 ve Sezyum-137 gibi Radyumun yerini sınırlamaktadır. Çünkü bu izotopların birçoğu daha güçlü yayıcı, daha güvenli ve daha yoğun formda mevcuttur. İzotop 223Ra (Xofigo markası altında), kemik metastazının kanser tedavisi olarak tıpta kullanım için 2013 yılında Amerika Birleşik Devletleri Gıda ve İlaç İdaresi tarafından onaylanmıştır.

 

Endustride kullanımı: Endüstriyel uygulamalar arasında en önde gelen Uranyumun fisyon enerjisinin serbest bırakılmasına dayanan enerji üretimidir (bkz. Nükleer fisyon; nükleer reaktör: Nükleer fisyon reaktörleri). Örneğin elektrik üretmek için kurulan nükleer santrallerdir. Diğer uygulamalar, metallerin ve plastik tabakaların kalınlığını veya yoğunluğunu ölçmek (ve kontrol etmek için), polimerlerin çapraz bağlanmasını teşvik etmek, daha sert türler geliştirmek için bitkilerde mutasyon yaratmak ve belirli çeşitleri korumak için radyoizotopların kullanılmasını içerir ve bozulmaya neden olan mikroorganizmaları öldürerek gıdalar korunmaktadır. Örneğin motor yağlarının, otomobil motorlarındaki piston segmanları ve silindir duvarları için alaşımların aşınabilirliği üzerindeki etkinliğini ölçmek için iz miktarda  radyoaktif izotoplar kullanılır.

Radyum oldukça radyoaktif ve bozunma ürünü olan Radon gazı da radyoaktiftir. Radyumun radyoaktif bozunumu tarafından yayılan enerji, gazları iyonize eder, fotoğraf plakalarını etkiler, deride yaralar oluşturur ve başka zararlı etkiler yaratır. Radyum kimyasal olarak kalsiyuma benzediğinden kemik dokusunda potasyumun yerini alabilir, bu da büyük zarar verir. Soluma, enjeksiyon, yutma yoluyla, vücudun Radyuma maruz kalması kanser ve diğer vücut bozukluklarına neden olabilir. Radon birikimini önlemek için, Radyumun saklandığı yerler uygun bir şekilde havalandırılmalıdır.

Share

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here