Onsuzluğa Mektuplar

0

Kabusların ayaklarıma vurduğu o korku dolu prangaları sökmeye çalışıyorum. Gecenin vehameti çökünce üzerime sabahlara dek korkudan çırpınıyorum.

Nedensiz.
Niçinsiz.

Bir çaresizlik sarıyor tüm benliğimi. Uykularımdan onu kaybetmenin korkusu ile uyanıyorum. Yüreğimi kaplayan zelzelenin şiddetini tarife sığdıramıyorum.
Bir kasırganın ortasında kalmışcasına oradan orya sürükleniyorum. Çehresini gözümün önünden silemiyorum !
Attığım adım sen, ekmek sen, su sen, ben sen.

Varoluş nedenim senden ibaret bir vaziyet aldı.
Yüreğimden düştün düşmesine beni de çaresizliğin acımasız kollarına itip gittin. Sahte bir gülümseme ile maskeledim kahroluşumun verdiği acının izlerini.

Bu gün sensizliğimin bilmem kaçıncı günü ama kahroluşumun sonsuzluğu.

Yokluğunun ardından yakarışlarım içinde dinmeyen bir volkan halini aldı.
Dökülen her bir damla bedenimde kapanmaz yaralar açtı.

Sahi bir ben mi dindiremiyordum yüreğimde kopan fırtınaları ? Çevremde olan güzellikler siyah beyaz bir hal aldı. Tadı yok, tuzu yok, bir anlamsızlıktan ibaret kaldı ömrümün her dakikası.

Sensizliğe yazdığım mektuplarıma bir yenisini daha ekliyorum. Haberdar dahi olamayacağın bir mektup arşivi diziyorum.
Senin gidişinin ardından, etrafındaki güzellikleri de bir bir öteledim. Kendi ellerimle, kendimi yalnızlığa müebbet ettim.

Hissettirdiği değersizlik iliklerime kadar işledi. Her bir hücremde ayrı bir tükenmişlik hissi, bedenim yorgun, beynim yorgun, hislerim dona çekti adeta.

Hissizliğime neden olmanın temel taşını oluşturdun.

Bir de tabii imrenmek vardı, hissetmediğin sevgiyi, görmediğin ilgiyi çevrenden duyup imrenmek vardı.
Nasıl bir ısdıraptı tarife sığdıramıyorum. Kelimelerin her biri yüreğimin kuytu köşelerinde oluşan enkazın her biriydi.

Bir şarkı buluyorum, kendimi ifade etmek istediğim bir şarkı ile can buluyor hislerimin tarifi.

Grup Seksendört – Kal Ölene Kadar

Sesim çıkmaz anla halimden
Yaram çok derin kanar her yerinden
Merhem yoktur cümle alemde
Soran olursa akar gözlerimden


Nereye gideyim nasıl edeyim
Benim senden tek bi dileğim var
Otur yanıma bekle duyana kadar
Gidenlere kanıp sende meyletme
Giden gitsin sen kal ölene kadar.


Dilim lal olur ardın bakarken
Zamanı yok ki her ayrılık erken
Gönlüm yorgun nasıl çare bulsun
Diğer yarımı bulmuşum derken

Nereye gideyim nasıl edeyim
Benim senden tek bir dileğim var
Otur yanıma bekle duyana kadar
Gidenlere kanıp sende meyletme
Giden gitsin sen kal ölene kadar.
Sakın gitme biz ölene kadar

Yokluğuna tahammül edemiyorum. İçimde öylesine bir sancı var ki bedenim bu ızdıraba isyan ediyor. Gülüşüm yüzümde soluyor!

Adım adım hayata küsüyorum. Bir aman diliyorum, bir yardım eli bekliyorum. Düştüğüm zifiri karanlık zindanlardan çıkış yönünü bulamıyorum.

Gözlerime kara sevdanın perdesi iniyor. Simsiyah bir mühür vuruluyor göz kapaklarıma, edebiyen kalakalıyorum. Dilime mühür vuruluyor, senden başkasını telaffuz edemiyorum.

Attığım her adımın sonu sana çıkıyor. Araladığım her kapının ardında sen varsın. Dertler, sıkıntılar bedenimi esir aldı.

Düşman topraklarında verdiğim mücadelemi kaybettim bu gece.

Bir labirente düştüm her adımım çıkmaz sokak. Tükeniyorum, kalakaldım çaresizliğimle, kalakaldım elimde kara bir sevda ile.

Bu sevdanın kahrını, yükünü sırtıma yükledim. Kör kuyulara atıldım…

 

İnsan bazen öyle sever ki etrafına kör, sağır olur. Kimseyi görmez, görmeye mecali kalmaz. Yüzünüzü güldüren size değer veren bunu iliklerinize kadar hissettiren insanları tercih edin. Bencil insanlardan uzak durun. Onlar için kendilerinden önde hiçbir şey gelmez. Değersizlik kadar can yakan başka bir hadise yoktur. İnsanı tüketir, yorar, hayatta yaşamaktan keyif almaz bir hal alır. Sevdiğinizden hak ettiğiniz sevgiyi görmeniz dileğiyle. Mutluluk sizden yana olsun  bir ömür boyu. 

Share

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here