Modern İnsanların Kökeni Üzerine: Asya Perspektifleri

0

Asya Halkı

– Son yıllarda, Asya’nın paleoantropolojisine, özellikle erken modern insanların Afrika’dan dışarıya çıkarken göç ettikleri paterne odaklanma eğilimi devam ediyor. Bae ve ark. arkeoloji, homin paleontoloji, jeokronoloji, genetik ve paleoklimatolojiden Geç Pleistosen Asyalı insan evrim kayıtlarının mevcut durumunu gözden geçirin. Asya kıtasındaki kuzey dağılım rotalarına karşı, tek dağılımlı modellere karşı çoklu dağılım modellerini değerlendiriyorlar. Davranışsal ve çevresel değişkenliği ve bunların modern insan dağılımlarını ve yerli halklarla etkileşimleri nasıl etkilemiş olabileceğini de gözden geçiriyorlar.

 

 

Yapısal Özet

 

ARKA FON

  • Homo sapiens’in en eski fosilleri Afrika’da bulunur ve Orta Pleistosen’e tarihlenir. Bir süre sonra, modern insanlar Asya’ya dağılmış ve Avrupa’nın, Avustralya’nın ve nihayetinde Amerika’nın uzaktaki yerlerine ulaşmıştır. Neandertaller, Denisovalılar, ortalarında Pleistocene Homo ve H. floresiensismodern insanlar ortaya çıkmadan önce Asya’da bulunmuş, modern insanların Avrasya’ya yayılma zamanlaması ve doğası yoğun tartışmalara konu olmaya devam ediyor. Örneğin, modern insanlar yeni bölgelere taşındıklarında yerli nüfuslarını değiştirdiler mi? Alternatif olarak, nüfus teması ve melezleşme düzenli olarak gerçekleşti mi? Davranış açısından, teknolojik yenilikler ve sembolizm, modern insanların dağılmalarını kolaylaştırdı mı? Örneğin, yalnızca modern insanların deniz taşıtlarını kullanabildikleri ve Avustralya ve Japonya’daki adalar gibi uzak noktalara gidiş yapabileceği varsayılarak, çıkış noktalarından çıplak gözle görülmeyecek olan buzul aşamaları sırasında bile deniz seviyeleri çok daha düşük olurdu. Dahası, Büyük iklim dalgalanmaları ve çevresel olaylar (örneğin, Toba volkanik süper patlama), modern insanların Asya’da dağılmasında ne gibi bir rol oynadı? Grupların yokoluşu düzenli olarak gerçekleşti mi ve nüfusun yok oluşu gerçekleşti mi? Bunlar gibi sorular, hominin gelişimini ve Geç Pleistosen Asya paleoantropolojisini anlamakta büyük öneme sahiptir.

 

GELİŞMELER

  • Arkeolojik alanlar ve Asya’nın farklı bölgelerindeki fosil lokaliteleri üzerine yoğunlaşan çok disiplinli saha ve laboratuar projeleri, araştırmacıların uzun süredir alana şaşkınlık gösteren başlıca evrimsel soruları ele almalarını sağlayarak önemli bulgular üretiyor. Örneğin, teknolojik ilerlemeler, hominin fosillerinden eski DNA’yı başarıyla toplama yeteneğimizi arttırarak, melezlemenin düzenli olarak gerçekleştiğinin kanıtı sağladı. H. sapiens’in yeni bulgularıgiderek daha güvenli bir partner birliği olan fosiller, Asya’nın değişik bölgelerinde, bazıları Geç Pleistosen’in ilk yarısından itibaren ortaya çıkıyor. Arkeolojik araştırmalardan alınan kültürel değişkenlik, modern insan davranışlarının sadece zamanla transgresif bir biçimde Asya’ya yayılmadığını gösteriyor. Güneydoğu Asya’da özellikle farklı olan bu bölgesel farklılık, en azından kısmen çevresel ve ekolojik değişime (ör. Palearktik ve doğu biyocoğrafik bölgeler) ilişkilidir.

 

GÖRÜNÜM

  • Arkeoloji, homin paleontoloji, jeokronoloji ve genetikten elde edilen son bulgular, Avrasya’ya yaklaşık 60.000 yıl önce yalnızca tek bir dağılma olduğunu ileri süren sıkı “Afrika Dışı” modelinin revizyona ihtiyacı olduğunu göstermektedir. Özellikle, belki de Geç Pleistosen’in ortaya çıkışından itibaren başlayan çoklu yayılım modeli daha yakından incelenmelidir. Geç Pleistosen Asya paleoantropolojisinden giderek sağlam bir kayıt, modern insanların kökeni ve dağılımı hakkında yeni görüşler oluşturmakta ve kurmaya yardımcı olmaktadır.

 

Share

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here