Koşarak Yorulmuş Bu Acılar

0

– Koşarak yorulmuş bu acılar

 

Yorulmuştum, bir gün kimsenin hissetmediği mekanda. Yudumlayarak içime gömdüm bütün acılarımı. Kimse feryatlarımı duymuyorken hıçkırarak ağlamak can yakıyordu. Bir an olsun kurtuluş yolunu gözlemek geliyordu içimden. Kimse bunu göremiyor ve duymuyor, en acısı da bu.

Issız dağlara koşarak bağırmak istiyorum, ağaç dallarının kalbime battığını hissediyorum. Gözlerimden akanlar kalbime sığmıyordu. Yaşamak bazen yalnız kalmak mı? Bu duygu incitmesin kimseyi. Unutma, bir yudum sensizliğe hasret bu beden. Çöl sıcağında bile parmak uçlarımın uyuştuğunu hissediyorum.

En kötüsü de bunları sadece ben görüyorum, ben yaşıyorum.

Share

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here