Kalan Olmak

0

Bütün bu çaresizlikler, acılar, endişeler ve yorgunluklar.
Bunların hepsini aynı zamanda yaşamak mı yıpratan seni ?
Bütün sivri sözlerin batıp yara yaptığı ve gizlemek zorunda oluşun mu yoksa ?
Mutsuzluklarını yansıtıp başkalarını da üzdüğün için mi kendinden nefret ediyorsun, yoksa çekmek zorunda olduğun için mi ?
Yorgunluğun kime, neye ?
Sahte yüzlere mi, yaşadığın dünyanın sahteliğine mi ?
Bildiğin bütün sözcükleri unutturan biri var. Şimdiye kadar anlatmakta hiç zorlanmadın ama şimdiden sonrasında sözcükler yok oldu.
Eskiden art arda dizilen kelimeler, şimdi yerlerini kaybettiler cümlelerde.
Biliyorum en çok istediğin şeydi sayfalar dolusu, cümleleri yazmak o birine.
”Anlatmaktan çok yaşamalı” diyorsun sonra.

Tek bir dokunuşuyla sıyrılıveriyorsun o sahte dünyadan. Ardından kokusunu içine çekiveriyorsun. Aldığın her nefeste yeniden yaşar gibi.
Anlatmıyorsun artık, yaşıyorsun. Peki ama neden korkuyorsun ?
Hayal kırıklığı mı, kaybetmek mi ? Hangisinde korkuların buluyor seni ?
Ve en derinlerinde sarıyor seni ?
İşte sonra da anlıyorsun.
Seni yoran şeyin aslında bu olduğunu.
Ne sahte insanlar ne yalan dünya.
Bunlar;
Sen izin verdikçe boğar seni, yorar durmadan.
Ama öyle bir şey var ki,
Senden izin falan istemez.
Hep korktuğun ve anlatamadığın,
Hiç bir yerlere yazamadığın,
Cümlelere sığdıramadığın,
Kalan olmak…

Özge Güneş

Yazmak zamanı durdurmaktır ....
Özge Güneş

En Son 3 Yazısı Aşağıdadır . . . (Tüm Yazılarını Görüntüle)

Share

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here