İnsan Neden Sevilmez ?

0
26

 

20:44:48

“Ah Romeo, Romeo! Neden Romeo’sun sen? İnkar et babanı adını yadsı! Yapamazsan yemin et sevdiğine ,vazgeçeyim olmaktan ben.” Juliet böyle çırpınmıştı Romeo’suna. Yemin etmeliydi Romeo. Etsin ki Juliet inansın aşkına. Sevildiğine emin olmalıydı yoksa vazgeçemezdi Capulet olmaktan.
Sevdi Romeo sevdi Juliet. Zehrin dudaktaki son damlasıyla sonsuzlaşan bir aşk kaldı geriye. Sonra herkes kendi Romeo’sunu aradı yıllarca. Her adam gördüğü kadında Juliet’i bulmaya çalıştı belki de.
“İşte bu!” diye haykırdı bulduğunu sandıklarına. “İlk defa seviyorum bu kadar bir insanı” dedi ve sevilmedi.

Sahi bir insan neden sevilmez?
Değerli bir ablam bir gün gözlerimin içine bakıp,
– Neden kendini sevmiyorsun? demişti.
Afallamıştım. Seviyordum ben kendimi. Devam etti ben düşünürken,
Sen kendini böyle sevmiyorken kimin sevgisi seni tatmin edebilir ki? Ne kadar sevilirsen sevil yeter mi sanıyorsun?
Ben en son ne zaman sevmiştim kendimi? Sen hiç kendine seviyorum dedin mi? Denmez ki çok saçma.
Deniyor. Tavsiye üzerine geçtim aynamın karşısına. Gözlerime baktım bakarken saçlarımı okşadım. Bir solukta “ Seni seviyorum” diyebildim.
Kimler kimler sevmemişti beni o ana kadar. Ne çok ağlamıştım bu sevilmeyişlerime, yolda yarım kalışlarıma. O an geçti hepsi. Acının şifasının sen olduğunu anlarsan Zümrüd’ü Anka oluveriyorsun bir anda. Sevilmeyişlerinin küllerinden oluyor doğuşun.
Sevilmez diye bir şey yok sevilir insan. Ama unutur en güzel sevenin kendisi olduğunu. Düşünsene seni sen biliyorsun. Nasıl ne şekilde sevilmek istediğini sen biliyorken başka kimden isteyebilirsin ki seni düşlerindeki gibi sevmesini? Kim anlar kim sever istediğin gibi? Hadi sevdi diyelim yeter mi? Doyar mısın? Sanmam.
Haydi sev kendini! Sevilmemek kimin umrunda sen varsın bunu benimse!
Onlarca yabancıya yüzlerce kez söylediğin gibi söyle kendine!
Nasıl inandırmaya çalıştın onları? Hatırla! Nasıl dil dökmüştün seviyorumlarla. Oysaki kendinde bu kadar mücadele etmek zorunda kalmayacaksın.

Hep istediğin gibi gözlerine bakınca anlayacaksın sevilmenin ne demek olduğunu. Dene haydi korkma kendini sevmekten.
İnsan neden mi sevilmez? Sevmez de ondan! Bir yabancıdan daha mı değerlisin sen? Onu sevebiliyorken nasıl sevmezsin kendini? Sen söyleyemiyorsun ki daha! Sen sana  “Seviyorum “ diye haykıramıyorken elden umuyorsun medetini.

Sevilmez değil seviliyor insan kendimden biliyorum. Önce kendini çok seviyorsun sonra da kimsenin hor gördüğü sevgiye bel bağlamamayı öğreniyorsun. Ayırt etmiyorsun bu az bu çok demiyorsun. Önüne koyulan sevgiyle doyabiliyorsun çünkü dahası sende var lüzum olduğunda kendindeki sevgiden yetiniyorsun. Tamah etmiyorsun yabancı sevgilere çünkü asıl kaynağını yüreğinde taşıyorsun.
Sonra daha da güzelleşiyor dünyan. Yürüdüğün yol güzel geliyor, selam verdiğin işçi güzel geliyor, çime uzanan köpek güzel geliyor, trafikteki kırmızı ışık bile güzel geliyor. Tabii sen bilmiyorsun zira sen sevmiyorsun kendini. Sevilmeyi bekleyedur ama sen bir de kendini sevmenin tadını al. Tüm kainatın seni sevdiğine , sen kendini sevince ikna oluyor aşkı tadıveriyorsun.
İnsan sevilir güzel insan sen de seviliyorsun.
Sevildiğini göremeyişin kendini sevemeyişinden not al defterine!

Sevdiğin vakit sevilmeye başlayacaksın. Aynalara sevgini ilan ettikçe kulaklarında çınlayacak sevilişin. Yarını beklemeden bugünden başla. Sen sevilmeye değersin. Kendini hep sevmen, sevdikçe sevilmen dileğimle..

You may also like

Share

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here