İlahi Aşk

1
İlahi Aşk

Uykularımdan  yüreğimin çarpıntısı yüreğimin sızlamasıyla uyanıyordum. Nefesim kesiliyor bedenimde depremler oluyordu. Sanki kalbim bana bir şeyler anlatmaya çalışıyordu. Günlerce bu ızdırapla çırpındım.

Ne oluyordu bana ?

Bedenimin bu tepkisi neyin nesiydi?

Çözmeye algılamaya çalışıyordum.

      Dua etmek  geldi aklımdan Allah’ı(c.c) zikir etmek. Ona avuç açmak, yakarmak geldi içimden. Ben dua ettikçe kalbimin atışı yavaşlıyor adeta kalbimi bir mutluluk kaplıyordu. Kalbimin çarpıntısı dinmiş yerini tarifi mümkün olmayan bir huzura bırakmıştı. O gün fark ettim. Kalbim Allah’ı(c.c) arıyor ona ulaşmaya çalışıyor bu yüzden bedenimi yoruyordu.

 Çok acılar çekmiş çok ızdıraplar yüklemiştim bedenime, kalbime.

       Cahillik edip Allah(c.c) sevgisisinden başka sevgi vermeye kalkmıştım. Allah’tan (c.c) çok düşünmüştüm onu her anım her saniyem olmuştu. Bir yürekte iki sevgi barınmazmış kavrayamamışım. Kimi benden çok seversen onu senden alırım buyuran Rabbimin; bu buyruğunu unutup hayatın güzellillerine onun suni sevgisine dalmışım. Rabbim öyle büyük bir imtihan verdi ki birimiz  bir yana diğerimiz bir yana savruldu. Hayat, şartlar bizi birbirimize imkansız kıldı. Ciğerim dağlandı, yüreğim parçalandı, bedenim ateşlere atıldı sanki ama idrak edemedim Rabbimin yolunu. El açıp af dilemeyi akıl edemedim sınavda olduğumun farkına varamadım. Suni bir aşkın beni yakıp, yıkıp, kül etmesine izin verdim.

       Tükenmiştim artık bir çıkış kapısı arıyordum. Bu acı beni esir aldı üstesinden gelemiyordum. Allah bana ona ulaşmam onu hatırlamam için yollar verdi. Bana onun salih kullarından olmam için imkan tanıdı. Her şey bitti tükendim derken Rabbime adım attım. Ona yöneldim. Onu buldum. Artık eskisi gibi üzülmüyordum. Çünkü canımın her yandığında Rabbim yanımdaydı. Yalnız değildim. Yüce Yaradana sarılmakta bulmuştum şifayı. Kalbimin çarpması vücudumun verdiği tepki yok olmuştu. İlahi aşkı bulmuştum ben. O zaman fark etmiştim kalbimi suni bir aşkla heba etmiştim. Kırmıştım,sızlatmıştım, acı çektirmiştim. Mutluluğu insanlarda aramak gafletine düşmüştüm. 

  Tek aşk, tek bağlılık Allah’aymış. Rabbimin yolu huzurmuş.

        Hz. Yakup oğlu Hz. Yusuf’u o kadar çok sevmiş ki 40 yıl onsuz kalmıştı. Şuan hatamı daha iyi anlıyorum. Hz. Yakup’ta bu hatasını anlayıdığında : Allah Hz.Yusuf’u Hz. Yakup’a bağışladı.Her kusurumuza Tövbe  Yarabbi. Senin sevginin üstünde başka sevgi yok. Tüm sevgiler sanadır. Tüm imkansızlıkları imkan kılan istediğini istediğine veren istediğini istediğinden alan yüce Allah’ım(c.c): Sen ol dersen her şey olur. Biz aciz kullarına yardım et.

                   Huzur Sendedir…

 

Share

1 YORUM

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here