Her Gün Son Gün Gibi

0

Her Gün Son Gün Gibi

 

Dün vardık, bugün varız, yarın ne olacağız?

Bu soru, hiç kimsenin bilemeyeceği bir sorudur yaratandan başka. Bazen bugünlerimizi dün gibi yaşarız bazen geleceğe yaşamlar kurarız kendimizce hazırlık yaparız. Dakikalar sonrasından bile haberdar değilken üstelik.

Bugün varoluşumuzun kıymetini bilirsek bugünlerimiz dünlere dönüştüğünde geçmiş pişmanlığında olmayız.

 

Pişman olmamak için için önceliğimiz daima dünya ya asıl geliş amacımızdan sapmamak olmalıdır.

Ben cinleri ve insanları, ancak bana kulluk etsinler diye yarattım. (Zariyat – Suresi / 56)

 

İleride keşke dememek için, bugünlerimizi yarınlarda aramamak için her gün son gibi bir yaşam sürdürmeliyiz.

Eğer ki her gün son gün kavramını  hayatımızda ön planda tutup  yaşamı bu kavrama göre biçimlendirirsek pişman olma olasılığımız da düşük olur.

 

İçinde bulunmuş olduğumuz zaman dilimin kıymetini bilen pek az insan vardır. Kendimizi neye adadığımıza ne için yaşadığımıza dikkat etmek gerekir! Aksi halde her dakika, her an ziyandır. Zamanı ziyan etmeden kullanmak için öncelikli olarak varoluş amacımız için zaman ayırmak, çalışmak gereklidir.

Dünya hayatı insana hep sonsuz gibi gelir. İnsan ölümün, kazanın, belanın sadece başkalarını bulacağını kendisine hiç uğramayacağının zannında olur kimi zaman. Bu büyük bir yanılgıdır. Her gün, her dakika, her an birer ölü adayıyız. Belki de bu yazı sonrası bir daha yazı yazamayabilirim veya sizler bir daha yazı okuyamayabilirsiniz! Düşününce hiç ihtimal vermediniz değil mi? Nasıl olsa ölmeyeceğim ki düşüncesi oluştu belki de aklınızda ancak bu imkansız bir durum değil veya sonsuz değil evet belki şuan şu dakika hala varız ancak bu bizim yarına var oluşumuzu garantilemez bu sebeple ki her gün son gün gibi yaşamak gereklidir. Geride yarım bıraktığımız hayata dönüp baktığımızda “ama daha bunlar vardı” dememek için ertelememek gerekir. Öncelikli olarak da ibadetlerimizi! Geriye dönüp yarım bırakılan hayata bakıldığında keşke dememek için her günü son gün gibi yaşamak gerekir.

 

Sevdiğimiz kişiler ile tartıştığımız zaman başlarına bir şey gelse bütün kırgınlığımız ve öfkemiz yerini endişeye bırakır değil mi? Veya bir yolculuk için vedalaşırken uzun süre görüşemeyeceğimizi bildiğimiz için o kişiye oldukça iyi davranırız, onu mutlu etmek, uğurlamak için elimizden geleni yaparız…

 

Eğer ki birbirimizi bir daha görmeme ihtimalinde bir yaşam sürdürüyorsak! Her an, her gün son dakikalarımız gibi geçirmemiz gerekir. Öfke hali ile bağırıp kalbini kırdığımız kişinin kalbi o günden sonra bir daha atmayabilir ve düşünelim şimdi bu şekilde bir veda ister miyiz? Elbette hayır bu yüzden her gün son gün gibi.

 

Bu dünya hayatının bizim için sadece bir yol olduğunu ve bu zorla yolda yanımızda götürmemiz gereken bazı erzaklar olduğunu unutmamak gerekir aksi takdirde yol sonunda mağdur ve aç kalırız. Dünya da topladığımız bütün erzaklar bizim karımıza veya zararımızadır bu sebeple ne yüklediğimize dikkat etmek gerekir. Aksi takdirde pişmanlık çok da uzak olmayabilir. Bu yüzden her gün son gün gibi.

Share

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here