Gitmek

2
8
Kimsenin bilmesini istemediğimiz, bilmesine fırsat vermediğimiz, içimizin tünellerinde en derinlerde sakladığımız yaralarımız vardır.
Kimsenin bilmesini istemediğimiz, bilmesine fırsat vermediğimiz, içimizin tünellerinde en derinlerde sakladığımız yaralarımız vardır.

Kimsenin bilmesini istemediğimiz, bilmesine fırsat vermediğimiz, içimizin tünellerinde en derinlerde sakladığımız yaralarımız vardır. Bazen öyle bir an gelir ki, kendimizden bile gizleriz canımızın yandığını. İçimizin var olan; ve her ne olursa olsun yıkılmayan kalelerden ibaret olduğunu düşünürüz. Oysa ki insanoğlu nankördür, bencildir, sahip olduğu değerlerinin farkına geç varanıdır; fakat yitirdiklerinin ardından gözyaşı dökemeyecek kadar asla güçlü değildir..

Yitirdiklerimiz.. Elimizin tersiyle ittiğimiz fırsatlarımız.. Ardından hayat adı verilen serüvene bağışladığımız yıllarımız.. Biz bu kadar bonkör davranırken hayatı erteliyorduk. Hayatın bizim kadar bonkör, zaman konusunda adil olmadığını unutuyorduk. “Kaybettiklerim, dağıttığım servetimdir” demiş şair. . Oysaki nasıl dayanırdı insan sevdiklerini, mutluluklarını savurarak hiçbir şey olmamış gibi yaşamaya?

Gitmek.. Vedaların ne denli acıttığını bilsemde başardım gerçekleştirmeyi; bu iki heceli fiili.. Sonrası mı? Kimi zaman avuttum kendimi bir çocuk gibi. Kimi zaman ise küstüm bir martının ona simit atmayan insanlara küstüğü gibi.. Öyle habersiz, öylesine karşılıksız.. Fakat giderken her zaman yanıma bavulum dışında almayı unuttuğum tek şeyim vardı. Ne mi? Kalbim..


 

Sena Kubilay
Takip Edin
En Son 3 Yazısı Aşağıdadır . . . (Tüm Yazılarını Görüntüle)

You may also like

Share

2 YORUMLAR

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here