Eşsiz Felaket

0

İki oyuncak var hayallerimde,
Biri bitik, diğeri kırık…
İki ev var şu aciz yüreğimde,
Biri ölü, diğeri yıkık…

Haydi ver bana yalnızlığından,
Sen ey kimsesizler ülkesi!
Bir kuple ver eşsiz karanlığından,
Kısılsın sessizlerin sesi!

Kimsesizler ağlarken bir başına,
Bütün cihan eğlenmektedir.
Herkes kulak kesilmiş bir kurşuna,
Mutlu haber beklemektedir…

Boşa bekleme gelmez mutlu haber,
çökecek cihana…
Kaplayacak onu elem, keder;
Sürecekler seni fizana…

Eğer ki bir gün gelirsen hizaya,
Bitecek bu acılı sürgün!

Gözyaşların ulaşırsa fezaya,
O gün kurulur eşsiz düğün!

Sen şunu bil ki ey mahkumu,
Kaçış yok ki sana mahpustan!
Hey sen, aşıp geçsen de bu boğumu,
Görmez olur gözlerin pustan…

Sen ki bekle denizde yakamozu,
Onu görüp geç harekete!
Ölüm, bu hayatın en büyük kozu,
Sürükler seni felakete…

O felaket ki hasret herkes ona,
Tüm insanlık yolunu gözler.
Dön de bak şu bağrımda akan kana,
Her şeyi bitirir bir

O hançeri al bu gece eline,
Ara beni şu sokaklarda…
O sokaklar ki ömrümde bir fitne,
Al bu can olsun sana feda…

Bu Yazıyı Okuyanlar Bunları da Okudu . . .

Share
Web sitemizden yazı kopyalayıp, başka platformlarda yayınlamak telif suçu kapsamında cezalandırılacaktır. Web Sitemize Hoş Geldiniz.Twitter Takip Edilesi Hesaplar >> @tarihnedio , @SerhatOner24

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here