Ekranlara Hapsolmayın!

0

Ekranlara hapsoluşumuz bir gün sonlanacak mı? Yoksa her geçen gün daha mı çok artacak ?

Kendimizi gerçek olmayan şeylere kaptırmaktan zarar görüyor muyuz? Aldığımız beğenilere favorilere mutlu olmamız bizi aslında yavaş yavaş bitiriyor mu?

Bu konuda tüm Dünya bir uğraş içinde bu bağımlılıktan nasıl kurtulunabilir peki ? Sanıldığı kadar tehlikeli bir durumda mıyız? Yoksa çok daha fazlası mı?

İnsanlığın yok oluşunu mu izliyoruz?  Zeki beyinlerin ürettiklerini mi ?

Çok mu boş vaktimiz var çok yoğunluktan mı bu kadar hapsolduk bu da muamma. Herkesin farklı bir uğraşı var kimisi boş zamanını değerlendiriyor kimisi işini yapıyor. Tek bildiğimiz ellerden düşmediği…

Bazen ise farkında olmadan alıyoruz telefonu elimize evet, alışkanlıktan 10 dakikada bir aynı uygulamaya girdiğimiz oluyor. İnsanların gözlerine bakmamak için boş boş ekrana baktığımız, gerçek iletişimden kaçıp mesajlara tutsaklığımız.. Bunlardan kurtulmalıyız kurtulmayı istemeliyiz.

İnsanlara kendimizi beğendirme güdüsünden, tanınmaya çalışmaktan vazgeçmeliyiz. Gerçek hayatın farkına varmalıyız. Yolda görsek tanımayacağımız kişilere kendimizi  beğendirtmek zorunda değiliz. Yediğimiz yemeği paylaşmak, yaptığımız her şeyi göstermeye çabalamak aslında kendimiz için yaşamadığımızı gösterir.

Sosyal medyayı hiç kullanmayalım diyemem  günümüzde olan bir şey ve her ne kadar uzak kalmaya çalışsak ta hayatımıza giriyor ama bunun sınırını bilmeliyiz, nasıl kullandığımızın farkına varmalıyız. Bir topluluğa girdiğimizde sıkıntımızdan ölsek de  arkadaşımızla yazışmak gerekmez. Her yerin havasını hissetmeliyiz. Herkesi anlamaya çalışmak bazen mümkün olmayabilir konuya girmesek bile insanların gözlerine bakmak yetecektir. Hem insanlığınız için hem de Dünya için. 

 

Sıkılıyorum otobüste giderken başka ne yapabilirim? Yine tanıdık biri ve eller cebe gider baş eğilir neden mi çünkü selam verirsen ölürsün!  Bu sohbet beni sarmıyor kurtarıcıımmm işte burdasın. Bunlar çoğumuzun yaptığı şeyler..

Evinize gittiğinizde  telefonu başka odaya koymak, gece yatağınıza yattığınızda elime telefonu almayacağım diyebilmek, ders çalışırken, işinizle ilgili bir şey yaparken  odamda dahi bulundurmayacağım. Diye kendinize söz vermek. Bu bağımlılığı belki de ortadan kaldıracaktır. Beğenilersiz yaşamak mümkün. Yazışmadan durabilmek de mümkün. Ve bilimsel olarak kanıtlanan bir şey daha var ki yazışarak edilen sohbetlerde tartışmanın daha çabuk olduğu, sinirlerin yüz yüze olan iletişimden daha çabuk gerildiği çünkü karşımızdaki kişiye tam olarak nasıl hissettiğimizi yansıtabilmemiz mümkün değil. Ses tonumuz, mimiklerimiz en değerli şeylerimiz. Yüz yüze gelemesek bile arayarak konuşmak bence daha mantıklı ve daha sağlıklı. Hiç yazışmayalım demiyorum ama bu işi fazla abarttığımız zaman hayatımıza bile konsantre olamıyoruz.

Yani aslında içinde bulunduğumuz durum ”internet bağımlılığı” değil ”Ekranlara Hapsoluş” çünkü gerektiğinde interneti güzel bir şekilde kullanmayı da biliyoruz. 

Umarım kendimize bazı sözler vererek bu kötü etkiyi ortadan kaldırır daha mutlu, iletişimle, insanlarla, gerçek değerlerimizle yaşamayı öğrenebiliriz. 

Share

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here