Düştüğüm Yerdeyim (Şiir)

0

Düştüğüm yerdeyim.
Kapıyı çarptığımda..
Her zamanki köşedeyim..
Bir çıkıntı ortası.
İki taş arası.
Yine o düştüğüm.
Kalkmaya üşendiğim yer.
Eylülün sonlarındayım.
Bir başka soğuk buralar.
Daha geçen de temizlenmiş..
Şahsıma ait düşükler için.
Ne iki santim uzadım.
Ne de aynı yerde kaldım.
Hep bu köşede kısaldım.
Evlerimi şu iki taşın arasına..
Kara karanlığın içine yaptım.
Işık görmez pusudayım.
Pek sıcak değil,
Kendime her gün pusu atacağım.
İnsan oğlu dediğin yüreksizi,
Burada kurdun önüne koydum..
Buradan gidersen
Ocağında ateşler yanacak.
Arkanı dönme.
Sırtından vuracaklar.
Bıçakla öldürülmeyi düşünme.
Her zamanki gibi.
Yalnızlığına saldıracaklar.
Gitme..
Ocağında vuracaklar..
Yolsuz bırakacaklar.
Sen gidersen.
Dünya şehvetine koyacaklar.
Sen gidersen,
Beni bensiz bırakacaklar.
Gördüğüm sende bana yanıksın..
Benzeri yoktur derler,
Eylülün gönül yolu için.
Anladığın seni benden dinleyen herkes.
Başka biri zannedecek..
Seninle kalabalık olmayı öğrendim..
Düştüğümden beri yalnızım ..
İki çift gülüşüne doydu yalnızlık.
Seninle iki kişilik kalabalık oldum.
Sanırım, farklı bir insansın..

Ogün Eci
En Son 3 Yazısı Aşağıdadır . . . (Tüm Yazılarını Görüntüle)
Share

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here