Buğulu bir cam arkasında ki dosta selam durmak (Şiir)

0
8

Buğulu bir cam arkasında ki dosta selam durmak .
Bu vaziyetli insanlara vaziyetsiz kalırım.
Keşke bu vaziyetlerde duracak kadar,
Vaziyetli olmasaydım.
Gelişini yazan kalemler olsaydım.
Deseydim, dostum dostum
Niçin hep dikenlidir yolun
Kulağımda kar uğultusu cam ötesinden.
Öteler ötesini yurt edinmiş değilsem,
Bedenim, buzullar yığılı dağlar.
Acı dır, seneler boyu taraklarla çizildi;
Marif müfettişi, unutulmaz kamışlar.
Düşüncelerim, zırhlılar korumasında.
Bilmezdim, demirler arasında olacağımı.
Darbelere keşifsizdir; ırmaklar ve ağaçlar.
Sözlerim acıtacak yanlışlıkta olmalı,
Çünkü sahipsizdir, hüzün düştü. Kar ise yol’a;
Hayatımın düşkün sokağına örtülüyor.
Kuşlar, kanatları üzerimde kanatlıların.
Kalkamayacak ağırlığa sahiptirler,
Yelkenli, tutsak bu tüysüz kanatlar.
Yaşımın , küflü duvarlarını kapatıyor,
Ölümü ciddiye almış brandalar.
Gerçeğin ciddiyetinde kalsaydım,
Konuşulurdu, ruhsuz asker durağı gibi.
Buğulu bir cam arkasında ki dosta selam durmak.

Ogün Eci
En Son 3 Yazısı Aşağıdadır . . . (Tüm Yazılarını Görüntüle)

You may also like

Share

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here