Bu Bir “DELİLİK” Yazısıdır

1

Sinir sisteminde kimyasal dengesizliklerden dolayı ortaya çıkan hastalıktır aslında. Beyaz yakalılar böyle der deliler için. Delilik, inanış, düşünce ve davranışlar bakımından, toplumun kabullenmiş hal ve davranışlarından daha farklı bir hâl içinde olmakmış. Deliler kendileri için ne düşünüyor acaba ? Farklı olduklarının farkındalar mı ? Delilik eğer bir farklılıksa insanlardaki bu farklılaşma isteği neden ? Delirme isteği neden ? İdolüm olan ünlü bilim insanı ALBERT EİNSTEİN çok sevdiğim bir sözü vardır;

Delilik şüphesiz aptallıktan daha iyidir, delilik var olmuş bir zekanın yok oluşudur. Aptallık ise var olmamış bir zekanın var olmamaya devam edişidir! “. Bir şeylerin farkına vardığımızdandır bu beynimizin içindeki kemirgenler. Beynimizi yiye yiye bitirirler bazı gerçeklikler.
Bizde bazen delirebiliyoruz mesela beklediğimiz basit ve net bir cevap iken karşımızdakinin verdiği uzun ve gereksiz cevaplar bizi deliye çevirebiliyor veya birisinin yalan söylemesi bizi çıldırtabiliyor..
Çıldırmak ?
Deliler, çıldırmışlarmıdır aslında ?

Çıldırmak nasıl birşey ? İçimizdeki uranyum enerjisini bir anda dışa kusmak gibi hissederiz. Bağırıp, çığlık atıp, ağlayıp, zıralarız. Ya da aksine bazen gülme krizine girebiliriz ama öyle deliler var ki aramızda, onlar, sadece susar. Sessiz çığlıklar atar ve usulca ağlar. İşte asıl deliler onlardır. Kendilerine verdikleri zarar bir satanistden daha insafsızcadır. Kalplerine bıçaklar batsada dışarıya gülücükler saçarlar. Sonra “deli gibi neye gülüyorsun?” derler. Herkes samimiyetsiz geldiği için vicdanlarıyla konuşurlar, “deli gibi kendinle mi konuşuyorsun?” derler.

Yüreklerine engel koymazlar görmek istediklerini görürler,öpmek istediklerini öperler, sarılmak istediklerine sarılırlar.. “deli deli olma” derler. Akıllarından geçenleri yaparlar, eh biraz korkuturlar o yüzden “aman bir delilik yapma” diye tembihlerler bizi. Ben anlamadım bu delilik neyin nesi ? Kim, kime göre deli ? İyi mi kötü mi bilmem ama olduğun gibi görünmeli, sevdiği kadar sevmeli insan karşısındakini…

Beyza Nur Bekgöz

leyl, masamda oturandır, yorganımdır yıldızlı bir gökyüzü ve sırdaşımdır elimdeki kalem. Kalbime kabul ettiremediğim düşüncelerimi yazarım ara sıra,yazınca görür gözüm ve inanır yüreğim. sanki duygularım somutlaşır bir anda.
Beyza Nur Bekgöz

En Son 3 Yazısı Aşağıdadır . . . (Tüm Yazılarını Görüntüle)

Share

1 YORUM

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here