Bitmeyen Kutlamalar ve Özel Günler

0

 

Bu resme bakıpta ah olsa da yesek dediğinizi duyar gibiyim  🙂  Bizim toplumda yemek  yemenin yeri ayrıdır..Onun için hazırlıklar yapılır temizlik her şeyin üstesinden gelinir..Veee beklenen gün ve gelip çatmıştırrrr…Birlik beraberlik’in  getirdiği zevk ve yapılan tatlı sohbetlerle o özel gün olan günler kutlanır..

Her toplumda özel günler vardır..Ama bizim toplum kadar var mıdır bilemiyorum..Babalar günü, Anneler günü, Sevgililer günü vb ..kutlamalar aslında hayatımıza sirayet etmeli..Örnek mesela anneler günü önemliyse neden annemize ömür boyu her gün zaman ayıramıyoruz da  bir güne sığdırıyoruzz…? Anneler önemliyse neden huzur evleri açıldı..? Babalar önemliyse de neden babalar huzur evine gönderilir…? Yaptığımız kutlamaları birgüne sığdırmakta aslında biraz ekonomi canlansın hediyeleşmeler olsun diye ortaya çıkarılmamış mıydı zaten..? Seviyorsak birisini alınmalı bir hediye mesela neden o güne ihtiyaç duyulur ki değil mi..? Birde bunun yanında festivaller olur..Genelde yabancı yerlerde bu tür kutlamalara çok rastlanır..Bir şehrin merkezinde her yerde keman flüt davul ne varsa bir etkinlik düzenlenir..Çılgınca herkes eğlenir bağırır dans ederler, sonrasında bir yığın çöplük bırakarak arkasından uzaklaşılır ordan..

Bizim toplumda bayramlar da tatil olarak algılanmaya başlandı ne zamandır beri..Aşırı çalışma saatlerinden insanlar bir nefes aramayı hep bayramları seçer olmuşlardı..Eskiden tatil mi yoktu deniz mi yoktu..? Ne oldu da böyle bayramlarda uzaklaşılır aile büyükleri bir gün önceden kutlanır ve eğlenme yerine giderlerdi.. Değişen zaman mı yoksa insanlar mı..? Her neyse değişen insanımızı etkiliyor toplumda etki altında kalıyor.. Bayramlar aile büyüklerinle beraber daha güzel daha zevkli geçer bence bunun yanında konu komşularda eklendi mi işte bayram bu ya ..

Mutluluğu keyifli olmayı birlikte bulabiliriz öyle uzak diyarlara gitmeye de gerek yok..İstersek nelerden mutlu olunmaz ki..Bunun için gidin huzur evlerine gidin çocuk yurtlarına konuşun onlarla bir tatlı sohbet edin nelere iyi gelmez..Geçenlerde başımda ne geçtiğini anlatmak isterim..Yolda yürüyorum yol kenarında ana okulu kreşi var..Havada güzel açmışlar camları 3 çocuk 5 çocuk gelene geçene biraz sıkılarak birazda utanarak merhaba diyorlardı, işin tuhaf olanı da kimse o çocukların selamını almıyordu..Artık sıra bana gelmişti iyice pencerelerinin yanından geçiyordum banada aynen utanarak birazda sıkılarak merhaba dediler bende onlara birazda şaşırmış bir halde merhaba diyiverdim dememle, ayyyyyyy bize merhabaaa dediiiiiiii diye sevinmezler mi… 😀  Bende niye noldu ki diye soru sorduğumda onlarda bize kimse merhaba ilk siz dediniz demezler mi …Çocukların dünyasıyla yetişkinliklerin dünyasında gerçekten büyük fark var..Bir çocuk merhabayla deli gibi bu kadar sevinirken yetişkinler mutlu olur mu bir merhabayla..?

Yaşadığımız dünya çocuklarla aynıyken düşünceler bu kadar farklıysa aslında her şey düşüncelerimizde duygularımızda hissettiklerimiz de… Değişimin nereden başlanacağı belli oysa, biraz uğraş biraz küçük çocuklara ilgili olmak bize farklı bir pencere gösterebilirler..Düşüncelerimiz güneşse duygularımızı da gölgelerimizi oluşturur derler..Herkesin istediği bir iklim vardır..Onu bulup keşfederek yaşamanız dileğiyle ..

 

 

 

 

Share

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here