Bir Sitem..

0

Hayallerini bile kaybetmiş bir kız düşünün.. Hayata eksik başlamış bir kız.. Yüzünü güldüren şeyleri bir bir kaybetmek zorunda olan bir kız.. Hayal edebildiniz mi? Sakın acımayın ama. Sadece bir serzeniş onunkisi. Dinleyin de hafiflesin diye yazmış kendini. Dertleşmek istemiş..

Hani ağlarken birine ihtiyaç duyar ya insan, böyle bir kişiye bile sahip değilmiş. Arkasında güvenebileceği tek dal yok öuş.. Aile onun için hiçbir şey ifade etmiyormuş. Her kızın kahramanı olan baba onun için kaçılması gereken biriymiş.1kez gülünce 10kez ağlarmış. Kimse onu anlamaya çalışmaz sadece yargılarmış. İçine kapanmış.. sahte gülücükleriyle herkesi güldürmeye çalışmış.. Mutlu etmek gayesi olmuş.. Çünkü mutlu olamıyormuş.. Kırgınmış her şeye tüm hayatına. Onu mutlu eden insanlar paramparça etmeden gitmezmiş.

Onun da hataları varmış. Herkes gibi bir insanmış. O da kızarmı. Ama asla kin beslmemiş kimseye. Bu dünyada yaşadığını sanan ama arafta kayıp biriymiş. Ne yaparsa yapsın kendini de insanları da mutlu edememeye başlamış. Nereye kaçarsa kaçsın yalnız kalmasına izin vermemişler. Ne kadar ağlarsa ağlasın “ağlama” dememişler. Gülümsemelerini bir bir kaybetmiş.. İnsanlara sahte gülmek artık işkenceymiş. Defalarca yok olmak istese de bu mümkün değilmiş.. susmuş.. gelecek yada geçmiş kaygısını bir kenara bırakmış ve susmuş.. Konuşsa da anlamazlarmış.. Yaralarını bilen daha çok yaralarmış..

Bu kızın tek huzuru Gökyüzüymüş.. Mavi ise en sevdiği renk.. Nereye giderse gitsin nereye kaçarsa kaçsın o bırakmıyormuş çünkü.. O vefalıymış.. Çocukken hiç balonu olmamış ama hep bulutlara ulaşan bir balon hayali kurmuş. Tüm karamsarlığına rağmen çocuk gibi ruhu varmış.. Biraz içini dökmek istemiş ve yazmış. Kimsenin görmediği her köşeyi doldurmuş.. Ve artık yer kalmamış. Yüreğinden taşanlar sayfaları boyamış. Herkes resim yapamasa da yazdıklarıyla güzel portreler çıkarabilirmiş..

Hayatında güzel şeyler olmasa da bir bulutla bir çiçekle mutlu olmayı öğrenmiş. Kimse onu sevmese de kendini sevmeyi  kendine inanmayı öğrenmiş.. Hayattan kopmamayı öğrenmiş. Ne olursa olsun hayat geçiyormuş çünkü. Acılara bile gülmeyi öğrenmiş. Kırgın yüreğini herkesten saklayıp gülmeyi öğrenmiş.. Hayat elbet bitermiş.. Gün gelir devran dönermiş.. Sabır ve sükutla beklemeyi öğrenmiş…

Nurefşan Doğan

En Son 3 Yazısı Aşağıdadır . . . (Tüm Yazılarını Görüntüle)

Share

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here