Ben Büyüyünce

0
10

Küçük yaştan itibaren bir şeylere kavuşma arzuları içerisinde yanarız. Hep bir şeyin hayalini kurarız. “Ben büyüyünce.. “ diye başlar henüz bir fidankenki hayallerimiz. Geceleri yatağımıza yattığımızda hemen onu düşünmeye başlarız. Günler haftalar böyle geçer. Büyürüz. O hayallere ne oldu ? O hayallere kavuşabildik mi ? Ya da o hayale kavuşmak için uğraştık mı ? Çalıştık mi ?

Kimimizin evet oldu cevabı. “İyi ki çabaladım iyi ki.” dedi. Bazıları da kendisine toz kondurmamak için “Çalıştım ama kader işte.” diyerek kadere suç attı. Peki neden hep kadere suç buluruz ? Ben buna bütün kalbimle inanıyorum ki gerçekten o hayaline kavuşmak için uğraşmış olsaydın , gerçekten uğraşmış olsaydın kavuşurdun. Evet sana diyorum sana. Eğer hâlâ hayalini kurduğun bir şey varsa ona kavuşmak için ne bekliyorsun ? Haydi kalk çabala , çalış, bazen yorul ama yine de yarım bırakma, hemen onu aklına getir. Getir ki bir hayal olup da kalmasın o güzel şeyler ya da zavallı kader suçlanmasın.

You may also like

Share

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here