Anne

ANNE

“Anne” kelimesinin kısa anlamı ;

Seni doğuran, büyüten, senin için tatlı uykusundan vazgeçen, ateşlendiğinde, seninle birlikte sabahlayan, canın acısa, canı acıyan, hayatındaki önceliği sen olan,
geceleri yanında rahat ve huzurlu uyuduğun varlığın adıdır ANNE..

Size sorsalar eminim ki; “benim annemin Dünya ‘da eşi ve benzeri yok” dersiniz. Söylediğiniz söz %100 doğrudur. Bana da böyle bir soru sorulsa, benim vereceğim cevapta aynıdır. İşin özü herkesin vereceği cevap %100 doğrudur.

Neden mi?

Neden sorusunun cevabı çok açık. Çünkü herkesin annesi kendine özel, Herkesin annesi bir tanedir. Onlar, bizim kanatsız koruyucu meleklerimizdir .

“ANNE” demek…

Can demektir , bütün varlığıyla sizi, koşulsuz şartsız seven tek demektir. “Ah  be yavrum sen  hasta olmasaydın da senin yerine ben hasta olsaydım” diyen, sizin canınızı kendi canından üstün tutan , yegane varlık demektir. “ANNE

İlk Öğretmen;

Annemiz, bize konuşmayı, yürümeyi, koşmayı öğreten, eğlenmeyi, ağlamayı, gülmeyi, saygıyı ve insanları sevmeyi öğreten ilk öğretmenimizdir.
Hayatı ilk annemizden öğreniriz. İlk öğretmenimiz olan annemiz, hiçbir zaman emekli olmaz, emekliye ayrılmaz. Hayatımız boyunca hep öğretmenimiz olarak kalır.

Yolumuzu şaşırdığımız, hayatın içinde kaybolduğumuz zaman, rehber öğretmenimizdir  annemiz.

Özel Koruma ;

Bazı insanların badigartları, özel korumaları vardır. Kapının önünde 24 saat nöbet tutarlar. Patronlarını canları pahasına korurlar. Hayatlarının önceliği korudukları kişilerdir.

İşte bizim annemizde, bizim özel korumamızdır . Hayatın zorluklarından, art niyetli insanlardan, zalimlerden, bencillerden, kısacası bize zarar verebilecek  herkesten ve her şeyden bizi korurlar .

Annemiz bize bir şey yapma diyorsa bilin ki bizim iyiliğimizi düşünüyordur. Hiç bir anne evladının kötülüğünü istemez. Evladının ayağına taş deyse annelerin canı yanar. Gözünden Bir damla yaş aksa, annelerin yüreği kanar.

Annemiz,

Başımız her sıkıştığında, dara düştüğümüzde, çıkış yolu bulamadığımızda, sığındığımız limanımızdır. Onun kollarında huzur bulur,onun yanında ağlar ve yine onun yanında mutlu oluruz.

Annesine küs olan, bağırıp çağıran onu üzüp kıran insanlara akıl erdiremiyorum doğrusu!

Annesinden utanan, varlığından rahatsız olan, bırakın bir tas çorba vermeyi, onu acımadan sokağa atan insanlarda var maalesef.  Böyle insanlara nankör kelimesi ne kadar da çok yakışıyor değil mi..

Kendisini doğuran büyüten kim bilir ne zorluklarla bu yaşa getiren annelerine eziyet eden bu zalimlere karşı gerçekten çok kızgınım.

ALLAH CC ayet-i kerimesinde şöyle buyuruyor ;

“Annenize Öf bile demeyin”

Allah Celle Celalühü buyurduğu halde annesine eziyet edenlere zalim dememde bir sakınca yoktur sanırım.

Annelerimiz bizim bu dünyadaki en değerli varlıklarımızdır. Bana göre, anne kıymetini bilmeyen, hiç kimsenin ve hiçbir şeyin değerini veya kıymetini bilmez!

Baş tacı edilesi, elleri öpülesi annelerimizin kıymetini bilelim. O güzel kalplerini kırdıysak, üzdüysek af dileyelim.

Anne kalbi yumuşacıktır, sevgi ve şefkat doludur. Eminim ki kırılsada üzülse de affedecektir.

Hayatınızda keşkeler değil iyikiler olması dileğiyle…

Bu Yazıyı Okuyanlar Bunları da Okudu . . .

Share
Web sitemizden yazı kopyalayıp, başka platformlarda yayınlamak telif suçu kapsamında cezalandırılacaktır. Web Sitemize Hoş Geldiniz.Twitter Takip Edilesi Hesaplar >> @tarihnedio , @SerhatOner24

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Scroll Up