Allah ve Bıçak

0
8

Bir iki dört sekiz

Bıçak kadar keskin bir geceden çıktım,
Saçım başım çok dağılmıştı.
Bu sırada annem öldü ve ben yanında değildim.
Eğer yanında olabilseydim sana selam söylerdim Rabbim.
Rabbim onlarca insan var,
Rabbim onlarca köpek var,
Rabbim neden ben yalnız değilim,
Etrafımdaki insanları öldürmek için bana fırsat ver.
Biliyorum bu delilik,
Biliyorum bu günah,
Ama benim elimde iğne ve iplik yok,
Günah işleyemem.
Bu kadar gözyaşı beni öldürür mü bilmiyorum.
Her şey üst üste gelirken annem nasıl gider ?
Buna anlam veremiyorum Rabbim.
Ellerimden tutması için mi büyüdü bu çocuklar?
Beni sevmesi için mi gönderdin bu kadar genç kızı?
Hepsi birer put gibi geliyor bana.
Yıkmak istiyorum.
Rabbim hem karanlık hem yahudi bir gecedeyim.
Aydınlanmam için lambalar yok.
Ve ben kendimi yaktım gölgemi ısıtmak için.
Rabbim ne koşabilirim ne de uçabilirim
kendime ait bir sokağım ve gökyüzüm yok,
hepsini kahrettim.
Rabbim doğan bebekte, büyüyen çocukta
Hatta ölen bir adam da seni aradım.
Rabbim sen birsin;
Ben ve diğerleri eksi bir.
Bir iki dört dokuz…

You may also like

Share

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here